من فرزندِ خوبِ ایرانم، با تمامِ توان ایرانی می اندیشم و میگم ایران باید همه چیزش به دستِ ایرانی باشه

برنامه ۲۳ مارس ۲۰۰۳ بخش ۵ - فرود فولادوند frood... por anjoman

آخه چه فرهنگی؟، هی میگند آقا "ملتِ ایران فرهنگ داره"، کدوم فرهنگ رو داره آقا؟
فرهنگِ این که بره به سینه بزنه برایِ یارو تازی یه که سقط شد، به جهنم، به فلانِ سگ افتاد، به ما چه آقا؟
این فرهنگِ آخه؟!
فرهنگِ اینی که، برای یارو[ که] "دست نداره"؛ میگه "یا حضرتِ عباس بیا من رو نجات بده"!
بابا اون مرتیکۀ بی شرف اگه دست داشت که خودش رو نجات میداد، اگه جون داشت، که وجودِ خارجی هم نداره در تاریخ
این شده مصیبتِ بزرگ ما آقا، ملتی هویت گم کرده تر، نامرد تر، اَنیران تر، ایرانستیز تر از ملتِ ما در دنیا نمیتونم  پیدا کنم آقا، نمیشه، نمیتونید پیدا کنید، تاریخ را هم بخونید در هیچ کجایِ تاریخِ هیچ ملتی به کثافتِ ملتِ امروز ما دیگه کسی پیدا نمیشه.
مرتیکۀ پدر سوخته تویِ آمریکا نشسته میگه که: "آقا بزاریم آمریکایی ها بیاند کشورِ ما رو نجات بدند"، تویِ انگلستان اش، اینورش، اونورش، شرم اش هم نمی یاد. اونوقت به من اگر، فرض کنید بیاند بنده را حاکمِ ایران بکنند، شما می دونید که ما، دیدگاهِ انجمنِ پادشاهی اینه که هیچ کدوم از ما دنبالِ جاه و مقام و این چیزها خدا رو شکر نیستیم، بنده همینجا که نشستم از هفت تا شاه و نهصد تا نخست وزیر خودم رو خیلی بالاتر میدونم. من بچۀ خوبِ ایرونم، این بزرگترین مقام و افتخاره برایِ من، از این مقام بالاتر نیستش که یکی بگه من، افتخار بکنه به اینکه "من فرزندِ خوبِ ایرانم، با تمامِ توان ایرانی می اندیشم و میگم ایران باید همه چیزش به دستِ ایرانی باشه"، بنابراین من هم شاه ام، هم نخست وزیر ام، هم پارلمان ام برایِ خودم، نیازی ندارم برم دنبالِ مقام و فلان و اینها. اما شما نگاه کنید که دور و برِ ما چه میچرخه. یارو اومده نشسته میگه "بره آمریکا نجات بده کشورِ ما رو"، حالا فرض کنید بنده آدمِ جاه طلبی باشم، بیاند آقایون هم بگند که "آقا تو رو میخواهیم ببریم اونجا به یه مقامی برسونیم"؛ خُب این که فردا سگهای کشورِ من هم "میگند این نوکرِ انگلیسه، نوکرِ آمریکاست" که آقا. این چه حکومتی یه که مردم به من بگند من حاکمشون ام، اما نوکرِ بیگانه ام؟. مگه ما امروز به آخوندها نمیگیم؟، چه فکر میکنید که "اگر آمریکا و انگلیس میاد" من رو کمک کنند من برم؟
ولی اگر ما همراه بشیم، ما میتونیم با اون "پروازِ آزادی" جهان رو به شگفتی وادار کنیم. ما همه چیزمون، پروازِ آزادی رو که الان نیومدیم رو بکنیم که. ما نمی آییم که با پروازِ آزادی کاری بکنیم خون از دماغِ یکی از افرادِ وابسته به جریانِ پروازِ آزادی بریزه که، ولی ما دنیا رو به شگفتی وادار می کنیم.
....
آقا این ملتی هفتاد میلیون اِه، وایسم تا آمریکا کمک ام بکنه؟!. ملتی شرق تا غرب اش، اگر ما دست در دستِ هم بگذاریم در جهانِ امروز آمریکا و انگلیس کی اند؟. "نخیر ما باید منتظرِ رحمتِ اونها باشیم". به این ملت نباید گفت روسپی زاده، به این ملت نباید گفت نجس؟، به این ملت نباید گفت نانجیب؟، ناشریف؟

برنامه ۲۳ مارس ۲۰۰۳ بخش ۵ - فرود فولادوند frood fouladvand -

پادشاه فقید، آرامش منطقه، بلکه آرامش همۀ جهان بود

برنامه ۲۸ مارس ۲۰۰۳ بخش ۹ - فرود فولادوند frood... by anjoman

فرود فولادوند:

روی هم رفته حالا این جوری ه دیگه، اینها هر کاری بکنند درسته، ملت های دیگه هر کاری بکنند نادرسته!. و روی همین حساب بود که پادشاه فقید، مردی که آرامشِ خلیجِ فارس، آرامشِ همۀ منطقه زیر سایۀ مبارک اش، زیر سایۀ بزرگوار اش، زیر سایۀ گرامی اش همۀ منطقه آرام بود، او رو با خدعۀ این انگلیس ها، با دستِ نیرنگِ جنایتکارانۀ تخمِ حرام های ایرانی از منطقه بیرون روندند و منطقۀ ما رو به این روزِ سیاه انداختند. خدا به روزِ سیاه بندازه تونی بلر رو و پدرانش رو و آمریکا رو و اتحادیۀ اروپا رو که ملتِ ما رو گرفتار کردند. من فقط امیدم بر این ه که فرزندانِ این آب و خاک بیدار بشن، بدانند که کلاهِ بزرگِ تاریخ به سرِ ما رفته، بدانند که شاهی از ایران رفت که همۀ آرامش منطقه، بلکه آرامشِ همۀ جهان بود.

حالا خیلی ایراد ممکنه بگیرند، بگند صدام حسین موند و مقاومت کرد. صدام حسین، ملت اش رویِ سینه و سر اش داره میکِشِه صدام حسین رو، پادشاه رو از داخل ملت اش رو خریدند، مزدورهایی مثلِ ضیاء رو، مثلِ نمیدونم اون یکی رو، این هشت تا تلویزیون رو، این میبدی رو، نوری علاء، حرام زاده و فلان و از این کثافت ها رو هِی خریدن و فروختن، خریدن و فروختن.

شما کشورِ ما رو و شرایطِ پادشاهِ فقید رو هرگز با شرایطِ صدام حسین مقایسه نکنید. یکی اینکه ما آن قَدَر قوت بودیم که اگر اینها میخواستند حمله کنند و پادشاهِ ما رو ببرند، دماغ شون آنچنان به خاک مالیده می شد که تا قیامت نامِ اَبَرقدرتی فراموش بشه از تاریخ. و اینها خُب میدونستند اونجوری نمیتونند با پادشاه طرف بشند، آمدند هر چه تخمه حروم و سگ های ولگردِ سیاسی بود از نمیدونم زهرِ مارِ دانشجویان و کنفدراسیونِ دانشجویی و تظاهراتِ در خارج و مزخرف ها و چریکِ فدایی چینی و نمیدونم توده ای-روده ای روسی و نمیدونم توده ای نفتی انگلیسی و ملی گداهایِ آمریکایی، همه رو انداختند مثلِ سگ های هار به جونِ کشورِ ما؛ پادشاهِ فقید از ایران رفت، و تا امروز همۀ منطقه تویِ آتیش ه. به یک روز پیش از رفتنِ پادشاهِ فقید هم نگاه کنید، به بیست سال پیش از رفتنِ پادشاهِ فقید هم نگاه کنید. بینید منطقۀ ما چه آرام و چه سرگرمِ پیشرفت بودند همۀ این ملت ها. با رفتنِ پادشاهِ فقید ببینید چه مصیبتِ بزرگی به سرِ این ملت اومده. و پسرش هم که آوردند یکی از منحرف ترین آدمهای رویِ زمین از اش درست کردند، که اگر آدم به سگ پیمان ببنده و برای سگ تعظیم کنه بهتره تا اینکه به این رضا اهمیتی قائل بشه.